אִם־תָּב֨וֹא עָלֵ֜ינוּ רָעָ֗ה חֶרֶב֮ שְׁפוֹט֮ וְדֶ֣בֶר וְרָעָב֒ נַֽעַמְדָ֞ה לִפְנֵ֨י הַבַּ֤יִת הַזֶּה֙ וּלְפָנֶ֔יךָ כִּ֥י שִׁמְךָ֖ בַּבַּ֣יִת הַזֶּ֑ה וְנִזְעַ֥ק אֵלֶ֛יךָ מִצָּרָתֵ֖נוּ וְתִשְׁמַ֥ע וְתוֹשִֽׁיעַ׃
Jeśli na nas spadnie zło, miecz, sąd, zarazy lub głód, staniemy przed tym domem i przed Tobą—albowiem imię twoje jest w tym domu—i wołaj do Ciebie w utrapieniu naszym, a usłyszysz i zbawisz.
Czytaj interpretację midraszową Diwrej ha-jamim II 20:9: i klasyczna egzegeza rabiniczna.